از:رباعیات سعدی حرص فرزند آدم نادان مثل مورچست درمیدان این یکی مرده زیر پای دواب آن یکی دانه میبرد به شتاب *سعدی ●بعُد سوم آرمان نامه ارد بزرگ ● فرگرد نادان● ¤ سروده ی : حمید مصدق ¤ سفر نخستین با خود شبی به سیر و سفر رفتم با سایه ام به گشت وگذر رفتم با سایه گفتگوی من آن شب ادامه داشت شب با پیاله های پیاپی پایان نمی گرفت هر جام جام خاطره ای بود در دل هزار پرسش و بر لب سکوت تلخ رفتیم رود را به تماشا که او نشست با اولین ستاره شب آغاز گشته بود با اولین پیاله شب ما,شب ما را به سوی صبح سوی سپیده سحری می برد شب شهر خفته را خاموش زیر چتر سیاهش گرفته بود زاینده رود در دل مرداب می نشست که او برخاست و دستهای نحیفش را بر نرده های آهنی ساحل آویخت و سایه سیاهش بر روی آبهای روان ریخت بانگی ؟ نه ناله ای از سینه برکشید و آن سکوت کامل ساحل را آشفت چونان نسیم که برگ درختان را پنداشتی که زمزمه سایه در هیچ می نشست گفتی که واژه ها در حجم بی نهایت نابود می شدند و باز هم سکوت گفتم : سکوت چیست ؟ آری سکوت تو هرگز دلیل پایان نیست خندید : خنده ؟...نه که زهر خند خفته به لب بود این بار گویی طنین صوت می آمد از ژرف...
سخنان بزرگان - جملات کوتاه -حكيمانه فلاسفه دانشمندان - جملات پند آموز پند آموز-سخنان قصار مشاهیر - جملات قصار آموزنده - سخنان طلايي -سخن بزرگان -پند هاي حكيمانه- جملات فلسفي - جملات زيباي بزرگان -نصايح -پند حكيمانه ارزشمند -حرفهاي حكيمانه -سخن پند آموز -جملات زيبا - نظريات بزرگان- پند هاي زندگي - پندار متفكرين , جملات ناب , جملات زیبای انگلیسی , جملات زیبا و عاشقانه , ارد بزرگ , بزرگمهر , فردریش نیچه , جبران خلیل جبران , فردوسی , کنفوسیوس , مهاتما گاندی , آلبرت انیشتین