رد شدن به محتوای اصلی

پست‌ها

نمایش پست‌هایی با برچسب بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد *سکوت و خموشی*

بعُد سوم (آرمان نامه ارد بزرگ) فر گرد *سکوت و خموشی*

_●شعروشعور_ نشد عقل وعشقم بهم جمع تا بر انگیرم از شعر , شور ونشُوری به عهد شبابم که شوری به سر بود به امداد شعرم نیآمد شعوری کنون از شعورم چه حاصل که دیگر به پیرانه سر در سرم نیست شوری بتازم گهی سخت وناگاه سستی چو دزداز زمین سر برآرد که بوری دگر تنگ مغرب شده ودره ی کوه توای وقت دیری توای کعبه دوری! ____ سروده ی: استاد شهریار ●بعُد سوم آرمان نامه اردبزرگ ●فرگردسکوت و خموشی● * شعرنو*:از استاد شهریار*● جواناکم بگو و بیش بشنو زبان زیربلیط گوش داری کمال عقل تو ازچل به بالاست به کمتر, نقص عقل وهوش داری همیشه حاجت آموختن هست مباداین نکته را فرَمُوش داری خوداین صندوق سربااین درگوش بپا کن تاتوان وتوش داری سرو گوشی به سطح بینی اما خبر کی از ته واز توش داری مگر بندی به نامحدود ودل را به نقش عاشقان مقنوش داری مکن کاری که گرسربرکُند عیب نه دیگردست ونه سرپوش داری سخن تاخام وخالی ازمحبت « همان بهتر که لب خاموش داری» لُغُزهای خنک سبک آفرین نیست چرا مغزی چنین مغشوش داری؟ زبان زرگری هم شعر نو شد؟ نه قوش است اینکه چاتلانقوش داری بهل شعرتوهم شاعر بگوید که غِش باروکش وروپوش داری چه الزامی که ماشعری بگوئیم...